Een stofwolk boven het eiland: verhaal Erik Bols

Erik Bols is sinds de start in 2016 Hems Crew Member (HCM’er) bij ons Air Ambulance Team (AAT). Daarnaast is hij ambulancechauffeur bij Ambulancezorg Groningen. Hij blikt samen met ons terug op een opmerkelijke gebeurtenis in 2017.

Erik Bols ambulancehelikopter

Inmiddels is het bijna dagelijkse kost, maar HEMS-landingen waren in de beginperiode nog een zeldzaamheid. Bij een HEMS-landing landt de helikopter op een andere plek dan het helikopterplatform. Op een dag werden we door een ambulanceteam opgeroepen om ergens ter plaatste te landen. Vanzelfsprekend liep de spanning bij het team op. Zo ook op die bewuste dag in 2017.

De dienst begon rustig. Ergens halverwege de ochtend kwam een oproep. De standaardprotocollen werden door ons afgehandeld. We gingen op pad richting het Wad en de koers werd gezet. De ETA  (Estimated time of arrival, letterlijk geschatte tijd van aankomst) werd doorgebriefd aan het team op het eiland en de Meldkamer Ambulancezorg Noord-Nederland. Er was contact met het ambulanceteamter plaatse. Terwijl wij over het eiland vlogen, verplaatste zich ook een stofwolk van de ene kant van het eiland naar de andere kant. Dit met minstens zoveel snelheid als die van onze ambulancehelikopter.

Onder de dikke laag stof bleek de veroorzaker een Ferrari-rode Fiat 500 te zijn, met als ‘bemanning’ twee dames op leeftijd. De inzittenden hadden vanaf de duinen in Buren koers gezet naar het vliegveld een stuk verderop. Het leek erop dat het druk zou worden op het anders zo rustige vliegveld. Niet alleen de rode Fiat was onderweg naar het vliegveld, maar ook een ambulance zou zich daar spoedig melden. Waarschijnlijk nog iets eerder dan ons.

Maar zover kwam het uitendelijk niet. De ambulance die ons om assistentie vroeg, besloot om niet met de patiënt naar het vliegveld te rijden, maar vroeg ons ter plaatse. We localiseerden een mooie landingsplek op een camping aan de noordzijde van het eiland. De Fiat 500 baande zich ondertussen een weg terug door de zelfgecreëerde stofwolk en had ook als ‘eindbestemming’ de camping. De METAR (weerrapport over de actuele weerssituatie) ter plaatse was door de bijzondere manoeuvre van de Fiat 500 kortdurend naar beneden bijgesteld. Voor ons was dit gelukkig geen beletsel om alsnog koers te zetten naar de camping. Na een aantal verkenningsrondjes ter plaatse en afgehandelde procedures wist de piloot de helikopter vakkundig en veilig midden op de camping te laten landen.

De twee dames kregen het met hun Fiat 500 voor elkaar om gelijktijdig met ons op de camping te arriveren. Met hun telefoons in de aanslag legden ze de landing vast. Ze ware verrukt van vreugde dat het gelukt was om getuige te zijn van de ambulancehelikopterlanding. Ook mijn collega’s en ik waren blij met de goede landing. Want zoals al eerder benoemd kwamen landingen op locatie, in plaats van onze vaste spots, toen nog niet vaak  voor. Eenmaal buiten de helikopter was het direct omschakelen naar patiëntenzorg. Dit onder het toeziend oog van de inzittenden van de Fiat en de inmiddels toegestroomde toeristen.

Oh, en die twee dames uit de Fiat? De ene was m’n schoonmoeder die toevallig op het eiland verbleef met een vriendin. Zij wilden natuurlijk dolgraag de ambulancehelikopter een keer van dichtbij zien!“